U mnie

kiedyś rozmawiałam z moją koleżanką o pragnieniu posiadania dzieci, mieliśmy nie co odmienne zdania, ona dzieci wcale nie chce, ja od zawsze bardzo:

a po 30 lepiej nie rodzic, bo bycie potworem gwarantowane

rozstępy, zje... psycha, depresja poporodowa, szycie i zupełnie inny seks, gorszy..

słabe argumenty, widząc jakich niebios dotykają rodzice posiadające dzieci (Ala, Moja Bajka), pragnienie jest jeszcze większe!

 Moja pierwsza ciąża przybiegała zupełnie bez objawowo, może dla tego że trwała zbyt krótko. Każdego dnia przypominam o moim aniołku, naszej Córeczce.
Ciąża, to szczęście, ciągły niepokój, również nie łatwy okres w życiu kobiety, oczywiście o ile ciąża nie przybiega książkowo.

Moja druga ciąża, przybiega full objawowo, jest wszystko, a nawet więcej, pomijając to o czym już pisałam to teraz mam:

ślinotok z którym nie mogę sobie poradzić, pije herbatę miętową, płuczę gardło, pluje non stop, podobno jest to związane z słabym żołądkiem ... tak czy siak moje ślinianki szaleją, chusteczek w kolo jest milion, a usta wiecznie suche.
zaparcia i hemoroidy, kto by pomyślał że to będzie już, nawet nie jestem na półmetku, z tym radzę sobie jedząc owsiankę na śniadanie, pije maślankę, jem owoce, niestety nie spaceruje za wiele, a podobno bardzo pomaga.
mam plamienia, normalne że u mnie jest wszystko nienormalne, łożysko jest nie tam gdzie trzeba, plus jest taki że jeszcze może się wszystko zmienić i może będzie na swoim miejscu, minus że może się odkleić, stad odpuszczam długie spacery, trochę leże i potwornie się boję. 

wciąż nie mam apetytu, jeśli nie zjem to podbija mnie do wymiotów więc jeść muszę, przytyłam z 54,5kg do 56kg, nic nie widać.
Jeszcze nieraz mam bóle głowy, pękają zrosty po wyrostku, mam czasem okropną zgagę, której nigdy nie miałam.
Smsy od mojego lekarza najczęściej zaczynają się od "Proszę się nie martwić...", kiedyś o nim napiszę, złoty człowiek i fantastyczny lekarz, najlepszy!

Wczoraj, dopiero wczoraj, powiedziałam mojej kuzynce że jestem w ciąży, teraz już chyba wiedzą wszyscy, którym pragnęłam o tym powiedzieć, ale jeszcze bałam się, wciąż się boje. Nadał nic nie planujemy, nic nie wybieramy, nadal oczy pełne strachu.

Co najciekawsze, wprawie każdy pyta się czy zaszłam w ciążę 'naturalnie',  nawet moja kuzynka (ma 4 dzieci) zapytała się czy to z in vitro, szczerze już sama się zastanawiam :) 

 

Na koniec dodam, że w Mikołajki dostałam najlepszy prezent, moja "starająca się" koleżanka, po iui, jest w ciąży!
 GRATULUJĘ!
Trzymam kciuki za Ciebie i wszystkie starające się pary!
Niech rozdzwonią się telefony!
Niech bety rosną!