Przyjażń

Nim na dobre przemaluje swoje podwórko opowiem o jednej przyjaźni.

Znamy się bardzo długo. Pewnego dnia, gdy miałam 14 lat, po prostu i zupelnie niespodziewanie, wpadliśmy na siebie. Tak naprawdę to było bardzo dawno temu, nie wiele pamiętam z tego okresu. Nie było googla, internetu, facebooka, instagramu ani komórek, żeby dowiedzieć się o sobie więcej. Nikt też chętnie się nie dzielił, w grupie nie było o tej przyjaźni żadnej dyskusji. 

W studenckich czasach nie dbaliśmy o kontakt, wpadaliśmy raz na jakiś czas na siebie, chwilę czułości i znowu przerwa na miesiąc, dwa, a może i więcej. Ja nigdy nie wiedziałam kiedy spotkamy się jeszcze. Nie powiem żeby tęskniłam, dla mnie nasz kontakt był zupelnie obojętny. Nie znaliśmy się jak łyse konie. Później ślub, bawiliśmy się razem, w końcu to moja koleżanka. Po ślubie wszystko się odmieniło, chciałam poznać ją bliżej. Bardzo była mi potrzebna. Zapragnęłam kontaktu, w końcu tyle lat razem, razem i osobno. Kto jak nie Ona. Znała mnie bardziej niż ja Ją. Wiedziała że bardzo ją potrzebuję, zwłaszcza wtedy, kiedy dostałam wypis ze szpitala, na którym było napisane - niepłodność pierwotna. Nie wspierała mnie, straciliśmy kontakt na dobre. 

Szukałam.

Źródło: internet

Chodziłam. Czasem ktoś mi dawał namiary, więc robiłam wszystko by się odezwała. Kiedy odzywałam się starałam się o normalny, zdrowy kontakt między nami. Wiedziałam, że będąc przy mnie może mi pomóc, tylko razem możemy zawalczyć. Wiedziałam, że jest bardzo związana z moją (nie)płodnością,  bo to były koleżanki. Musiałam polubić je obie. Docieraliśmy się długo, pomagali nam nie jedni. Zahartowały mnie obie. Przyjaźń na dobre! Po trupach. Mogę opowiedzieć o niej dużo, przez nią poznałam niepłodność, zanurzyłam się głębiej niż chciałam. Mogłam ją zaakceptować, walczyć z nią, albo polubić(?). Znam sporo, przeszłam nie mało. To ona zmieniła mój byt. Ta bliskość dała mi kawałek nieba. Taka przymusowa przyjaźń, na lata, na całe życie. 

#nieplodnosciniewidac Niepłodności nie widać

Wczoraj odbyło się pierwsze wyjazdowe spotkanie kampanii Niepłodność nie widać #nieplodnosciniewidac, w Krakowie. Byłam. Bardzo dziękuję Redakcji za cierpliwość i zaproszenie! Tak bardzo chciałam być. Kameralnie, dziewczyny Jolanta, Magdalena, Dorota i Tomek z redakcji 'Chcemy Być Rodzicami', embriolog Marta i manager Małgorzata kliniki Macierzyństwo i My (Kasia, Ania, Klaudia i Ja). Czułam się doskonale w tym towarzystwie. Poruszyliśmy mnóstwo istotnych spraw jak dla personelu kliniki, tak i dla pacjenta. Rozmawialiśmy, rozmawialiśmy o niepłodności i nie tylko. Był tylko jeden minus - czas, tak szybko leciał.

Niepłodność jest obok nas, doskonale znam temat, przerabiałam, wiem. Niepłodność to choroba i fizyczna i emocjonalna, stąd tabu, stąd tak ciężko o tym mówić, rozmawiać, słuchać. 

Tam wśród nich można się naładować, tak też zrobiłam. Ruszam  z kampanią, niosę dalej. 

To jest wielka rzecz, odczarowujemy niepłodność, obnażamy temat, puszczamy go w świat. Słuchajcie, czytajcie, mówcie, zbierajcie wiedze, o tym warto rozmawiać, warto się otwierać, warto pomagać.  

Niepłodności nie widać! 

 cdn

poza-ustrojowe

Dziękuję za maile i komentarze pod ostatnim postem. 

Dziś napiszę o sprawie, która od mniej więcej dwóch tygodniu męczy mnie od środka. Chcę się nią podzielić. Jest szansa że nie czytają 'nieplodnoscwkrakowie' a zatem nie będą źli. Nawet jeśli, liczę, że poznają zdanie innych i przemyślą wszystkie za i przeciw.  

Popieram in vitro, znam dużo par co próbowali, co są w ciąży, co już urodzili i te pary którym jeszcze się nie udało. Pary które świadomie zrezygnowali z kolejnych prób i te które świadomie nie przystąpili. Wszystkim kibicowałam, kibicuję i kibicować będę. Muszę szczerze przyznać się, tu liczę, że się nie uda. 

Pewna para z niewysokim AMH dostała się do programu rządowego. Są pacjentami klinik w której ja się leczyłam. W związku z tym że program się kończy podchodzą do ostatniej stymulacji. Parze bliżej już do 40 niż do 30. W ostatnim czasie relacje między Nim a Nią bardzo się pogorszyły, związek nie przetrwał, para się rozstała. Nie będą już razem. Nie będą już razem, nie mniej jednak zdecydowali że przystąpią do ostatniej procedury IVF. Nie umiem powiedzieć czemu się na to decydują, że jest finansowana? że chęć bycie rodzicem jest silniejsza? Różnie życie się układa. Każde z nich będzie doskonałym rodzicem. Z ogromną wrażliwością i dużą dozą empatii, do bezwarunkowego pragnienia rodzicielstwa, nie umiem zająć żadnej pozycji niż po stronie dobra dziecka. Czy to jest pojedynczy przypadek? Może w niepłodności pary decydują się na bycie razem dla starań teraz, a nie kiedy znajdą nowego/odpowiedniego partnera/partnerkę za parę lat. Zegar tyka. Chore? Rzeczywistość? Jakoś to będzie?

Źródło:http://mamdziecko.interia.pl/ciaza/news-nieplodnosc-to-nie-koniec,nId,1575736

Post

 Zdjęcie usunęłam:) 

W tym cyklu zrobiłam już wszystko co ode mnie zależy, teraz tylko biorę leki:

na żołądek rano tabletka, w trakcie śniadania probiotyk, 

na czekanie luteina, Acard, kw. foliowy

i tyle. 
Czekam nie myśląc, co ma być to będzie, nic nie zmienię nic nie przyśpieszę, więc  'o l e w a m' ... czas pokaże, 
to już równiuśkie 5 lat.
Dorzucam zdjęcie z 'Gazety wyborczej' z dnia 27 sierpnia 2014 z dodatku tylko zdrowie, pierwszy w Polsce 'Ranking klinik in vitro'

Kto ma: największe doświadczenie, najlepszych specjalistów, najwięcej dzieci na koncie, a kogo sami polecają lekarze s.4-9

Źródło: gazeta Wyborcza z dnia 27 sierpnia 2014 

i muzykę na poniedziałkowy wieczór idealna: