Człowiek z niepłodnością jest opuszczony, mówie o sobie, o mnie i mężu.
Popadam w dziurę samotności, zamykam się w sobie.
Otacza mnie mnóstwo osób, a ja czuje się jak palec.
Najbardziej mnie dotyka kiedy mam kontakt z bobasami, potem mam kilku dniową depresje, np.teraz.
W dodatek te ciągłe zacipki - ciotek, sąsiadek, kolezanek, dobrych ludzi, które nieustanie pouczają, doradzają, komentują - ile masz lat; urodzić już czas; przestań latać czas na dziecko; na co czekacie; zróbcie in vitro ... nie wnoszą nic, budzą agresje.
 |
| Żródło: z internetu |
Zaczełam stymulacje II, zero nadziei.