Andzia

Wspaniała wiadomość 

Ania moja Andzia jest w ciąży, udało się po latach i x stymulacjach!

Kochana trzymam za Ciebie kciuki! 

Dbaj o Siebie i swe zdrowie! 

Źródło: http://ciaza-i-porod.wieszjak.polki.pl/

Dziewczyny, warto walczyć! 

 Warto walczyć

 do końca!

Sobota, niedziela, poniedziałek

Zacznę od soboty:
poznałam naszą koleżankę z blogu „Projekt Szczęście”, jest niesamowitą kobietą. Bardzo otwartą, szczerą, autentyczną i ładną dziewczyną! Dużo przeszła, to wiecie, ale będziemy się wspierać i będzie nam razem raźniej! Przegadałyśmy ile było czasu, jeszcze wszystko przed nami! Na pewno na tym jednym spotkaniu się nie skończy! Pozdrawiam Cię serdecznie i dziękuję za miło spędzone popołudnie! Takie ‘ploty’  były mi bardzo potrzebne!

Niedziela:
Rano byłam u swojego Doktora. Lubię te wizyty, jeśli nie jest milion osób w poczekalni to możemy sobie pogadać/poplotkować na różne luźne tematy, jest fantastycznym lekarzem ale też jest zwykłym człowiekiem.

Pęcherzyk jeden 2,4cm wieczorem strzelić Ovitrelle i jak mąż wróci  z wojaży ‘starać się’. Co też uczyniliśmy. Zanim mąż wrócił byłam u koleżanki, ma dom poza Krakowem. Bawiłam się z jej 5 miesięcznym synkiem, no comments. 

Poniedziałek:

Słowo „klucz” tego dnia jest bardzo zacnym słowem, jest akcentem, jest wykrzyknikiem. Nie jestem menelem z pod sklepu nawalonym bumem, więc nie używam go w nadmiarze, a z moich ust to słowo brzmi jak poezja.  

No to kurwa zaczynam:

Najpierw praca, spokojny dzień, później wizyta u gastrologa.

Miła pani wita mnie w drzwiach.

Dzień dobry, przekażcie sobie znak pokoju – uścisk dłoni, Zapraszam z czym Pani przychodzi?

No przychodzę teraz z bólami tu, mdłościami, wymiotami, biegunką w poprzednim tygodniu, jestem na stymulacji, schudłam 4kiło, kiedyś leżałam na zapalenie dwunastnicy i zapalenie żołądka w szpitalu, a przed szpitalem dwa razy wylądowałam na pogotowiu pod kroplówkami. 

A teraz Pani się lepiej czuje?

Oprócz tego że mnie mdli i chcę wymiotować non stop, ale łykam leki, to zdecydowanie lepiej.

Aha… zapraszam na leżankę. Tu boli tu boli tu boli…. OK.

Podejrzewam chorobę wrzodową. Wypiszę Pani super fantastyczny lek Helides 40  rano przed posiłkiem, no i jeśli będzie wieczorem kujowo to wieczorem też wziąć, dodatkowo Sanprobi, no i jeśli po kilku dniach będzie Pani czuła się tak samo to proszę wykupić Xifaxan (ponad 100zl).

Pytam się milej Pani: „Wie Pani robiłam kiedyś gastroskopie, ale najpierw zabrali mnie karetką, zarzyganą  odwodnioną, później wybierali mi zmielone 100 razy żółcią jedzenie i trzymali z 15minut metr węża  z kamerką w gardle, może żeby nie czekać na taki sam stan warto powtórzyć teraz to badanie kiedy jest ze mną całkiem całkiem a nie wiemy właściwe co mi dolega?”  Pytam się delikatnie sugerując jakieś badanie. Może to nie żołądek, może trzustka? HW.

- Nie,  zrobimy badanie później jak nie pomogą leki, przyjdzie Pani za tydzień.

No i tyle. Wiecie co? jak ja zacznę zarabiać 70zł w 10minut, to będę miała w dupie tak głupio zainwestowaną kasę. Dwie noce w poprzednim tygodniu spędziłam przytulając się do kibla. Kiedyś zainwestowałam w większy dywanik w łazience po tym jak miałam te wstrętne ataki żołądkowe. Widzę że trzeba sięgnąć dna zanim ktoś się zainteresuje twoim zdrowiem i przypadkiem, a może nie opłaca się mnie leczyć, kupie leki, przyjdę z parę razy na wizytę, poleżę w szpitalu z tydzień, trzeba jakoś nakręcać gospodarkę … kurwa mać.

Stymulacja II - monitoring I

Wczoraj miałam monitoring w 14dc wyszedł mi 1 pęcherzyk 19mm, przy nawet zwiększonej dawce nie rośnie ich wiele. W tym cyklu czuję się po lekach fatalnie (pewno lekki plus stres), chyba posadziłam żołądek, padło to co mam najsłabsze. W poniedziałek idę do gastrologa. Noc z czwartku na piątek spędziłam w łazience.To już drugi taki alarm w tym tygodniu. Rano ledwie się podniosłam, napakowałam się lekami i zaczęłam jakoś funkcjonować. Lekki mam, kiedyś nawet z powodu zapalenie żołądka przeleżałam w szpitalu 1,5tygodnia, później miałam dietę przez rok, ponad, kefir na dobre zagościł w moim życiu. Druga rzecz która pewno wynika z pierwszej to schudłam do 52kg - niedługo zniknę, moja właściwa waga, kiedy czuje się najlepiej to 55-56kg, przy tej czuję się jak patyk.

No i kolejne primo to w ten week trzeba się starać, a mąż wyjechał he he he, taka praca. Ustaliliśmy z Doktorem że zastrzyk dostane później, a 19mm pęcherzyk może jeszcze urosnąć przez te 2 dni.W sumie endometrium tez mam słaby wiec nie ma co się speszyć. W niedziele strzele ovitrelle i jak wróci mąż po popołudniu 'postaramy'. Żeby obciążyć żołądek też przechodzimy na luteine dopochwowo zamiast duphastona doustnie.   

Wczoraj rozmawiałam z Mamą i Bratem, mimo chodem o adopcji, jednogłośnie usłyszałam od nich NIE. Przy podjęciu decyzji nie będziemy się sugerować zdaniem innych, nie mniej jednak chciałam wiedzieć, badam grunt, co myślą o tym moi bliscy. Właściwie ich rozumiem, do niedawna też tak reagowałam.

Jak by wszystkiego było mało, Mama czuje się średnio, dopadło ją przeziębienie, jakiś wirus, a Teściowa która czeka na przeszczep serca, w środę przyjeżdża do lekarza, o ile frakcja ciut poprawiła się, to podupadła na czym innym.  

 

Nie widzę perspektyw, nie mam punktu odniesienia, dzień za dniem leci, ja zaś tęsknię za beztroskim dzieciństwem. 

http://pixdaus.com

Stymulacja II - monitoring null

Dopiero weszłam, zjadłam obiad (21:00) i odpoczywam przy moim blogu, przy mojej ambonie, przy waszych blogach. 

Lubię mieć poukładane, zawsze  mam plan, którego się trzymam. Uczył mnie Tata jak graliśmy w szachy, myśleć trzy kroki do przodu, pomaga mi to przy układaniu krótkoterminowych planów. Zycie jest nieprzewidywalne więc nie planuję długoterminowo.

Otóż i dzisiejszy dzień miał być, jak mawia nasz dobry przyjaciel Franek, "słodko pierdzący". Wróciłam z pracy, wykąpałam się , zebrałam się, jadę do swojego Doktora. Jadę, jadę i wprawie na końcu drogi ogromny remont. Co robić? Nawracam, jadę za wskazówkami, jadę, jadę - wycieczka krajoznawcza. Kręciłam się z godzinę i trafiłam w to samo miejsce. Czas się kurczy a ja jeszcze nie trafiłam do kliniki. Wściekła na cały świat, rzucam auto i idę na piechotę.

To była najlepsza decyzja, w czasie przyspieszonego spaceru trochę się uspokoiłam. Jak dotarłam okazało się że Doktor był do 16. Z Doktorem umawiamy się tak, że on wybiera dzień, a ja godzinę = idealny układ, no i umknęła mi informacja że teraz w czwartki jest do 16. Ponarzekałam z pielęgniarką na remont, krakowskie drogi, zawróciłam i poszłam s powrotem do auta.  Taki oto monitoring.

Myślę że o ile był jakikolwiek pęcherzyk, to od dzisiejszego maratonu i złości sam pękł, bez Ovitrelle. 

Zaraz zakopie się w ramionach męża i pójdę spać, idealny plan zakończenia dnia! 

Źródło: z internetu

Stymulacja II

Człowiek z niepłodnością jest opuszczony, mówie o sobie, o mnie i mężu. 

Popadam w dziurę samotności, zamykam się w sobie. 

Otacza mnie mnóstwo osób, a ja czuje się jak palec. 

Najbardziej mnie dotyka kiedy mam kontakt z bobasami, potem mam kilku dniową depresje, np.teraz. 

W dodatek te ciągłe zacipki - ciotek, sąsiadek, kolezanek, dobrych ludzi, które nieustanie pouczają, doradzają, komentują - ile masz lat;  urodzić już czas; przestań latać czas na dziecko; na co czekacie; zróbcie in vitro ... nie wnoszą nic, budzą agresje. 

Żródło: z internetu

Zaczełam stymulacje II, zero nadziei. 

Stymulacja I - monitoring III

Weekend już się kończy, właściwie już myślę o pracy. 

W piątek, po robocie, pojechałam na zakupy. Zobowiązałam się, że upiekę tort na chrzciny Leonka i musiałam kupić brakujące składniki. Impreza była w domku. W sobotę pojechałam (mąż w pracy) na 13 do kościoła na chrzest. Zastanawiałam się czemu chrzest w sobotę, wiecie? Bo nie mają ślubu kościelnego. Później przyjęcie do samej nocy. Torcik był piękny. Tak minęła sobota.

Dziś byłam u mojego Doktora, nie było ludzi więc mogliśmy sobie pogadać na różne tematy niezwiązane z leczeniem. Mamy wspólny język, który się nazywa - motoryzacja:) Obaj, jak się okazało, uwielbiamy jednoślady.

 
Wiadomość najważniejszą zostawiłam na koniec: 

pęcherzyki popękały! 

 Mam brać duphaston i dodatkowo to co biorę na stałe acard i kwas foliowy 15mg. I teraz moje ulubione słowo "czekamy"! Na nic nie liczę, w razie miesiączki mam brać Femarę od 3dc po 7dc. 

Najważniejszy w każdym działaniu jest początek. (Platon)

Stymulacja I - monitoring I

źródło: z internetu

Byłam na monitoringu:

endometrium urosło do 7

pechole dwa jeden 19mm drugi 15mm i to po dwóch Aromkach mam tylko dwa w jednym jajniku.

Zalecenia: dziś strzelić sobie Ovitrelle i się starać (najprzyjemniejsza z tych wszystkich powinność). 

Plus jest taki, że jak urosło endo to i plamić przestałam. Rozmawiałam z Doktorem co dalej, czy możemy uniknąć resetu organizmu, decyzje ostateczną podejmie w piątek. Na pewno zmienimy lekki zamiast Aromka Femare.

źródło: z internetu

Doktora mam super człowieka trochę się pośmialiśmy, trochę pogadaliśmy, trochę mnie uspokoił. Jestem jego pacjentką od ponad 1,5 roku i jeśli ktoś szuka lekarza z powołania to z czystym sumieniem mogę polecić mojego. Dla mnie główną miarą profesjonalizmu lekarza jest skuteczność, staramy się od 5 lat u niego byłam w ciąży po 6 miesiącach leczenia, a jestem przypadek  - 'spodziewajmy się tego czego nie powinno się normalnie zdarzyć'.

chciałam też podziękować za wsparcie, rodzinka czuje się lepiej.

stymulacja I - początek

Zdjęcia są z wyjazdu do Zakopanego. Góry są przepiękne, kocham tam być. Dziś za oknem wali deszcz, ja zmęczona po tygodniu pracy, nie mogę się doczekać weekendu. Miałam iść na Jogę wzięłam przebranie ale zapomniałam kartę w domu, wyszłam z pracy zbyt późno by obrócić w te i wewte. Ostatecznie wróciłam do domu i poprzeglądałam wasze blogi:)

Dziś kończę brać Aromek. Czuje się po nim fatalnie, mam nudności, uderzenia gorąca,boli żołądek. Brałam już ten lek ale po jednej tabletce tym razem dwie na raz. Muszę skonsultować czy nie powinnam brać jakiś osłonowych tabletek.W poniedziałek idę na monitoring, zobaczymy czy coś urosło. 

Nie mam siły nawet marzyć i nie chcę.

p.s. Dziewczyny trzymam za was kciuki!

 

IUI - inseminacja

   Szczęśliwie wróciłam z delegacji, nie było łatwo, wyjechałam cała chora i wróciłam też ledwie żywa. Wyjazd był owocny połowicznie.

    Zatrzymałam się na mojej historii na etapie hiperstymulacji, a po tym jak się zaczęłam leczyć minęło ze 2 miesiące zanim się wchłonęło to co miało się wchłonąć i naprawiło się to co mało się naprawić. Później nowy Doktor zarządził stymulację Femarą od 3-7dc - 1 tabletka dziennie, lek ma okropną ulotkę jak w sumie każdy, który w składzie ma letrozol. Femarę można brać (chyba) tylko 6 cykli później należy zrobić przerwę. Cykle z Femarą miałam pod pełną kontrolą, czyli: monitoring co drugi dzień od 9-10dc dodatkowo Ovitrell na pęknięcie (po 1 monitoringu okazało się że nie pękają mi same pęcherzyki, stąd OVI). Po 2 miesiącach na letrozolu bez sukcesu, postanowiliśmy spróbować inseminacje. W końcu procedura absolutnie bezbolesna, a szans więcej niż naturalnie. Maj przygotowujemy się do inseminacji, monitoring pęcherzyki 2,2-2,4cm. Dzień zaplanowałam ‘luźny’ po 13 wyszłam z pracy, nie chciałam brać urlopu żeby w jakiś sposób zapanować nad stresem, który mimo „luzu” zawsze towarzyszy przed nieznanym. O 17 umówieni w klinice, wszystko wykalkulowano, OVI wzięliśmy tak żeby pęcherzyk pękł  jak najpóźniej. Jestem w klinice o 17, idziemy z doktorem sprawdzić ‘jak tam nasze pęcherzyki’ mąż wpada zaraz po usg (wleciał prosto z pracy) z tekstem ‘Mam nadzieje że się nie spóźniłem’ my akurat wychodziłiśmy z gabinetu, na co ja: „Spóźniliśmy się”. Pęcherzyki pękły wcześniej niż nam by się tego chciało, po prostu miały swój plan. Można było oczywiście zrobić na pękniętych (do 12h można) ale szans jest o wiele więcej na całych. No i nasza pierwsza inseminacja, do której nie doszło zakończyła się na kolacji zakrapianej winem. Czerwiec, historia taka sama co w maju,  przygotowania do IUI na Femarze i OVI – o 12 stawiamy się w klinice, pęcherzyki są, działamy! O 14 mam inseminacje. Procedura bezbolesna ale potwornie krępująca, lekarz musi dosłownie zaglądnąć do środka żeby utrafić tam gdzie trzeba. Po zabiegu należy poleżeć  10-15 min na krześle, całe szczęście doktor czymś tam mnie przykrył, leżałam i gadaliśmy on z za biurka, ja za ścianką na krześle. Po 15min wstałam z krzesła ubrałam się, pożegnaliśmy się, zapłaciłam, wsiadłam w auto i smig do domu leżeć. Mąż nie mógł ze mną zostać do końca , niestety ma okropną prace i musiał wracać do pracy jeszcze przed IUI. Dostałam smsa w trakcie procedury od męża:  „Ciekawa sytuacja, jestem nie obecny przy zapłodnieniu mojej żony”… m a s a k r a. Co się czuje w czasie takich procedur opisze kiedyś bardziej szczegółowo. 

    Nasza 1 inseminacja zakończyła się  bez sukcesu!