Dopiero weszłam, zjadłam obiad (21:00) i odpoczywam przy moim blogu, przy mojej ambonie, przy waszych blogach.
Lubię mieć poukładane, zawsze mam plan, którego się trzymam. Uczył mnie Tata jak graliśmy w szachy, myśleć trzy kroki do przodu, pomaga mi to przy układaniu krótkoterminowych planów. Zycie jest nieprzewidywalne więc nie planuję długoterminowo.
Otóż i dzisiejszy dzień miał być, jak mawia nasz dobry przyjaciel Franek, "słodko pierdzący". Wróciłam z pracy, wykąpałam się , zebrałam się, jadę do swojego Doktora. Jadę, jadę i wprawie na końcu drogi ogromny remont. Co robić? Nawracam, jadę za wskazówkami, jadę, jadę - wycieczka krajoznawcza. Kręciłam się z godzinę i trafiłam w to samo miejsce. Czas się kurczy a ja jeszcze nie trafiłam do kliniki. Wściekła na cały świat, rzucam auto i idę na piechotę.
To była najlepsza decyzja, w czasie przyspieszonego spaceru trochę się uspokoiłam. Jak dotarłam okazało się że Doktor był do 16. Z Doktorem umawiamy się tak, że on wybiera dzień, a ja godzinę = idealny układ, no i umknęła mi informacja że teraz w czwartki jest do 16. Ponarzekałam z pielęgniarką na remont, krakowskie drogi, zawróciłam i poszłam s powrotem do auta. Taki oto monitoring.
Myślę że o ile był jakikolwiek pęcherzyk, to od dzisiejszego maratonu i złości sam pękł, bez Ovitrelle.
Zaraz zakopie się w ramionach męża i pójdę spać, idealny plan zakończenia dnia!
 |
| Źródło: z internetu |